Емил

вторник, септември 12, 2006

БАЛКАН БОЈ

Мојот претходен пост го започнав со една мисла како изгледаат мажите кај нас. И токму во него ја изложив идејата за слобода на градње сопствени критериуми. Но, дали е се така едноставно како што би требало да биде?
За нас велат дека страдаме од Балкански синдром. Не би се сложил. Сум патувал, сум видел, сум се запознавал. Секаде има различни луѓе, па според тоа, и различни мажи. Проблемот е еден: колку мажите држат до себе и до личната хигиена?
Јас јавно и без срам изјавувам дека ги отстранувам влакната под мишки. Можеби тоа е интимна работа и многумина сметаат дека не треба да се зборува за тоа. Е, треба! Зарем не ви се случило во некој жежок летен ден до вас да застане некој маж, да ја крене раката угоре, а со тоа вие да се најдете лице в лице со неговата грмушка. Токму тогаш сфаќате дека нешто не е во ред. Што би рекле нашите северни соседи „заудара„.
Колку ваквиот феномен кај мажите е доказ дека некој е маж? Јас би рекол дека е сосема спротивно. Остај што апсолутно не е хигиенски, во повеќето случаи и неестетски, ами се работи за немање храброст. Некој едноставно нема храброст да ги симне тие влакна од под мишките и да покаже дека е чист, уреден и оти не му е гајле што мислат другите за тоа.
И уште едно нешто. Сте забележале ли колку мажите не внимаваат на своите стапала? Зарем е толку тешко да се отстрани „кората од кашкавал„ од нив? И повторно, прашањето не е естетско, ами хигиенско, а секако и здравствено. Во тие „кори од кашкавал„ се котат милион бактерии, па дури и паразити. Во тие процепи влегува се и сешто собрано од улицине. А, да не зборуваме дека секој ортопед ќе ви потврди дека таквата ситуација влијае и врз рамнотежата, зашто се губи чувтвото при одењето. Та, тоа е мртва кожа, изумрени клетки, зошто да стојат на нас?
Трет феномен - мрсна коса. Замислете, сосема е дозволено во нашите услови мажите да имаат мрсна коса. Да, тие треба да ја мијат еднаш неделно. Не е важно што и на неа се лепи се и сешто од возухот, се лепи прав, па сето тоа се пренесува на перницата, во постелата, а од перницата во устата.
И последно, од најважните четири: ќе ми посочи ли некој каде можам да го прочитам правилото дека мажите не треба да се тушираат секојдневно? Е, тоа, навистина не можам да си го објаснам.
Мислам дека беше доста за овој пост. Нека остане уште некој час пауза помеѓу напишаново и мојот ручек. Та, и јас сум човек!

1 Comments:

  • Со исклучок на соседите кои „заудараат“, повторен обид на авторот подобро да ни го долови моментот на допирот на непријатната реа со нашето сетило за мирис на свој сопствен, неологистичен стил, целосно се согласувам со наведеното во текстот. И го подржувам авторот... за прв пат.

    By Blogger dejanz1, at 2:25 попладне  

Објави коментар

Links to this post:

Создај врска

<< Home